Ավելի քան 100 օր է ինչ ադրբեջանցի <<էկո-ակտիվիստների>> կողմից փակ է պահվում Բերձորի միջանցքը, ինչը էկոլոգիական աղետի առջև է կանգնեցրել ամբողջ Արցախը: Այս ամենի ֆոնին աշխարհի ամենակարող երկրների իշխանությունները՝ ԱՄՆ-ն, Ռուսաստանը և Եվրոմիության երկրները չեն կարողանում Կասպից արևմտյան այդ <<պետությանը>> ստիպել դադարեցնել շրջափակումը, ովքեր այդպես էլ չկարողացան 44 օրյա պատերազմի ընթացքում ճշտել թե ով է սկսել պատերազմը, ով է ռազմագերիներին գնդակահարողը, ով է խոշտանգում ու գլխատում խաղաղ բնակչությանը: Ինչպես այն օրերին, այնպես էլ հիմա, չեն դադարում մեզ կերակրել երկերեսանի փաստաթղթերով, հայտարարություններով, առաքելություններով ու երեսպաշտական խոսքերով: Այստեղից հարց է ծագում ՝ քանի գլխանի է այդ արհեստածին պետությունը, որն այսպիսի քամահրանքով է վերաբերվում այդ ամենակարող պետությունների <<խաղաղարար>> ջանքերին: Գաղտնիք ասած չենք լինի եթե ասենք, որ այս ամենի թիկունքում երևում է Լոնդոնյան կլանի ենթակայության տակ գտնվող, նրա կողմից ստեղծված արհեստածին Իսրայել պետության, համշխարհային սիոնիզմի գործակալական ցանցի, նրանց խամաճիկները հանդիսացող Թուրքիայի, Ադրբեջանի և այդ հանցավոր ռեժիմը ներկայացնող Նաթանյահուի երկար ակնջները: Դրանց ու դրանց ծառայող երկրներին և կառույցների դեմ կանգնած ու հաղթանակող աշխարհի առաջադեմ ուժերն ու պետությունները այդ համաշխարհային քաղծկեղին մեկ բառով անվանել են Խազարիա: Եվ խազարիաի ճակատագիրը կանխորոշված է: Այն ոչնչացվելու է աշխարհի երեսից և բավականին շուտ : Իսկ Խազարիայի կատարած հանցագործությունների պատասխանը տալու է հրեությունը և նույն հարթության վրա կանգնած այն ժողովուրդները ու նրանց կառույցները որոնք կույր ու կեղտոտ զենք են հանդիսացել այդ ուժերի ձեռքին:
Այս նամակով. որը ուղղված է աշխարհի հրեաներին, ակընկալում ենք հրեա ժողովրդից ոչ միայն սթափություն, նաև գործողություններ, օր առաջ ձերբազատվելու այդ հիվանդությունից, ինչին անվանում ենք Խազարիա: Իսկ մեր իրարահաջորդ ու իրավահաջորդ իշխանություններին և դրանց ծառայող ու ծառայած կամակատար ճորտերին հերթական անգամ հիշեցնում ենք, որ դուք չեք ներվելու ոչ սեփական ժողովրդի և ոչ էլ Աստծու կողմից, որովհետև բնական օրինաչափությունների խախտումը բերում է անիմանալի հետևանքների ու հատուցման:
Comments